Ömer Aşık Takaslandı

Dwight Howard'ın takıma katıldığı dönemden beri Ömer'in Houston'dan bir şekilde ayrılıp ilk beş oyuncusu olabileceği bir takıma gitmek istediği biliniyordu. Houston Rockets GM'i Daryl Morey ise play-off serüveni sırasında Ömer'e ihtiyaç duyacaklarını söyleyip onu takımda tutmuştu. Daha gerçekçi olan sebep ise aslında Ömer karşılığında çok fazla parça istemesiydi. Rockets ilk turda elendi, Aldridge'in seriyi domine etmesine rağmen Ömer tüm seri boyunca savunmada gayet iyi iş çıkardı.

Bildiğiniz üzere LeBron ve Melo bu free agent döneminin serbest oyuncularından. Houston Rockets 3.yıldızı kadrosuna eklemek istiyor. Bu yüzden salary cap'te mümkün olduğu kadar yer açmaları gerekiyor. Bu hedef doğrultusunda gönderilecekler listesinin başına Ömer ve Lin'in isimleri yazılmıştı. Ömer'i karşılığında hiçbir konrat almadan göndermeyi başardılar. Lin ise kurtulması daha zor bir parça bana göre. Şimdi bu takasa göz atalım.

Ömer-Dwight Bilmecesi

Chicago'da geçirdiği iki sezonda all-star pivot Joakim Noah'ın arkasında kalmış, benchten gelerek özellikle savunmada üst düzey performans göstermiş, sonrasında benche hapsolmamak için Houston'ın yolunu tutmuş ve double double istatistiklerle bitirdiği sezon sonrası birçok basketbolsevere göre takımının en iyi 2.oyuncusu olmuş Ömer Aşık ve 7 kez all-star, 3 kez en iyi savunma oyuncusu seçilmiş ya da Ömer'in medya gününde söylediği gibi  "Nba'in en iyi pivotu" Dwight Howard. Bu iki dev adamın isimlerinin yanında çok fazla soru işareti kullanılıyor bugünlerde.

Ömer Aşık ve Dwight Howard aynı anda parkede yer alabilecek mi? Eğer bu olursa Rockets'ın kazanacağı ve kaybedeceği şeyler neler olabilir? Yoksa bu ikili hakkında çıkan senaryolar Ömer'in pazar fiyatını düşürmemek için mi? Bu sorulara çok daha fazlasını ekleyebiliriz.. Ancak şimdilik Rockets'ın Howard transferiyle ortaya çıkan durumu değerlendirip, akıllara gelen sorulara cevap bulmaya çalışalım.

Video: Dwight Howard Röportajı

Espn'den Ric Bucher Howard'a merak edilen soruları sormuş. Howard efendinin videoda görüldüğü üzere pişman olmadığını, LeBron'un başına gelenleri gördüğü için daha temkinli yaklaştığını falan söylediğini göreceğiz. Pişman olmayabilir, eyvallah, ama LeBron'u geçti yahu antipatiklik konusunda. Ayrıca geriye dönmenin pek bir anlamı olmadığını, Lakers'la önüne bakmak istediğini belirtmiş.

Süpermen'den Güney Sahillerine

1 yıldır ha ayrıldı ha ayrılacak derken, kanserli hücre gibi büyüyen Dwight Howard sorunu yaz itibariyle Lakers'a takas edilerek kapanmıştı. Howard'ın takasla Lakers'a gitmesi değil, öncesinde bir sezon boyunca gösterdiği davranış dolayısıyla çoğu NBA takipçisi kendisinden epey bir soğumuştu.. Beni de etkilemişti tabii ki. Sempatik görüntüsünden eser kalmadı şu son 1 yıl içinde yaptıkları sayesinde. Beni en çok gıcık eden olay Stan Van Gundy'le yaşadıklarıydı, e be insafsız balkon göbekli tonton Stan abimiz senin için de büyük şanstı, niye yedin onun başını.. Yatmadan önce ellerimi açıp yaradana yalvarıyorum, Lakers Mike Brown çapsızını kovsun da Stan'i getirsin diye.. Umarım umarım...

Howard çok üzdüğü Orlando sakinlerine Orlando Sentinel aracılığıyla mesaj göndermiş. Gazeteye verdiği ilan:

Howard üstte görüldüğü üzere 8 yıl boyunca Orlando'da olmanın büyük bir onur olduğundan ve Orlando için beslediği sevginin sözlerle açıklanamayacağından söz etmiş, kısacası güzel bir yıkama yağlama çekmiş.

Hani LeBron göz göre göre çok çirkin bir ayrılış gerçekleştirdi ancak benim gözümde Howard'ın yaptığının onunkinden çok da farkı yok.

Magic Necmi Değil Orlando Magic

Saat 02:50 suları.. “Uykusuz geceler” dedikleri şeyle her zaman olduğu gibi  yüzleştiğim bir başka gece. Orlando Magic’in bebeği Glen Davis ilk serbest atışını kullandıktan sonra Hidayet yine hakemden topu aldı ve mübarek ellerini topa sürttürdü. Hidayet’in bu sene takımına yapamadığı katkıyı ellerini sürdüğü toptan beklemesi ya da öyle gözükmesi Orlando’nun yerel basınında spor kategorisinin yanında ismiyle başka bir kategori açılmasını sağlayabilecek kadar büyük süperstarı Dwight Howard’ı tatmin edecek gibi gözükmüyor.

Takas dönemi boyunca dillerden düşmeyen Howard’ın adı yaklaşık 5-6 takımla anıldıktan sonra kendisi de gitmeyi kafasına koymuşken “U dönüşü” yapmayı buyurdular.  Howard’ın bu süreç boyunca adeta bir dansöze dönüşmesi onun o sevimli dış görünüşünden bir şeyler götürmedi değil. Nitekim bir Carmelo Anthony olmadı, taraftarını sevindirdi ancak sözleşmeyi uzatmak yerine sadece opsiyonunu kullandı ve aynı şeylerin gelecek sezonda da yaşanacağının garantisini vermiş oldu bir bakıma. Tamamen bu beynin ürünü olan ve başka beyinlerden de duyduğum “Dwight Howard’ın Shaq’ın yaptıklarını yapmamak istemesi” de bu opsiyonu kullanmasında etkili olmuş olabilir, kim bilir..

***

Orlando Magic’in 20.yılını henüz birkaç sezon önce kutladığını düşünürsek, bu organizasyonun öyle büyük büyük, çarşaf çarşaf bir geçmişi ve efsane oyuncuları yok. Tarihinde 2 final görmüş organizasyonun ikisinde de başrolde iki dev adam ve onların dominantlığıyla kazanılmış konferans şampiyonluklarını düşününce ufak bile olsa kıyaslanmaları gayet normal. Shaquille O’neal lige giriş yaptığı sırada Stern’ün elini sıkarken doğada serbest bir protein olarak gezdiğim doğrudur ancak ilk sezonundan itibaren dünyada idim.  1995 NBA Finali’ne uzanan yolu o zamanda yaşayamasam da sonradan -Nba Tv yayınları sağolsun- yaşayabildim. 2009’un Magic’inin aştığı uzun ve zorlu yolda ise bizzat kanlı canlı ekran başındaydım. Shaq ve Howard’ın takımlarını finale taşırken hangi şartlarda bunu yaptıklarına dair yürütülen bir tartışma sabaha kadar konuşulabilir ancak bu tartışmayı yapacak kişiler arasındaki kapışma şundan çok farklı değildir:

 -Howard’ın bir Penny’si yoktu baba

-Howard bir Jordan geçmedi yalnız.

-Horace Grant gibi perde arkasındaki işleri yapan adam var mıydı peki?

-Sen onu bırak Hedo öyle oynamasaydı peki?

…

2009’daki finalden sonra Hedo’nun Orlando Magic’in 4 yıllık 35 md’lık sözleşmesini kabul etmeyip diğer tekliflere yöneldikten sonra, Orlando Magic’in zeki(!) genel menejeri Otis Smith diğer takımların verdiği daha yüksek değerler için “Hedo bunları hak etmiyor” gibisinden bir açıklama yapıp, 2  yıl sonra bu oyuncuyu takımına aldığı zaman göstermişti ne denli bir menejer olduğunu. Gerçi buna gerek yoktu, Lewis’in ağır kontratını gönderirken bir o kadar ağır olan kontrata ve bitmiş bir süperstara kucak açarken de bunu biraz olsun göstermişti-Sonrasında amnesty hakkını kullanıp takımdan postalanmıştı Arenas-. Örnekler Vince Carter takasıyla genişletilebilir. Sadece takasın içine atılan bir parça gibi gözüken Ryan Anderson’ın çıkışını düşündüğünü falan sanmıyorum.

Hedo’nun kontratı aldıktan sonra Toronto’da gerçekleştirdiği yatışa geçme olayını-Nba kariyeri boyunca adı birkez bile partilerle anılmayan bir adamın adı çıktı bu şehirde. Taraftar o şekilde hayıflandı verilen o büyük kontrata- Orlando’da yapacağını düşünmesem bile 2009 Play-off’larında gösterdiği efsane performansları tekrarlaması çok da kolay olmazdı. Fakat 2009’daki başarıyı tekrarlamak uğruna eski oyuncusuna geri dönecek kadar gerilere dönen bir genel menejer için en başta bu hamleyi yapmak hem takımına hem de diğer oyunculara daha faydalı olabilirdi. Geçen sene Atlanta Hawks’a karşı kaybedilen ilk tur eşleşmesinden sonra Hedo’ya “point forward” görevinin tekrar verilmeyeceğini düşünenlerdendim. Çünkü Hedo perişan bir haldeydi ve bir suçlu aranıyorsa o kesinlikle Hedo olmalıydı. NBA’de en çok beğendiğim koçlardan biri olan Stan “The Babacan” Van Gundy onun arkasında durdu ve ona bu görevi vermeye devam etti.

2009’daki yapılanmayla bugünkü yapılanma koç ve sistemin aynı olmasından dolayı benzer olsa bile bazı oyuncuların değişmesinden, bazılarının ise performansını düşüş göstermesinden dolayı takım  2009’daki çizginin oldukça gerisinde.

Bu önermeyi istatistikle desteklemek gerekirse;

2009 Magic'i:

Rk	Player	Age	G	GS	MP	FG	FGA	FG%	3P	3PA	3P%	FT	FTA	FT%	ORB	DRB	TRB	AST	STL	BLK	TOV	PF	PTS

1	Dwight Howard	23	79	79	35.7	7.1	12.4	.572	0.0	0.0	.000	6.4	10.7	.594	4.3	9.6	13.8	1.4	1.0	2.9	3.0	3.4	20.6
2	Rashard Lewis	29	79	79	36.2	6.1	13.8	.439	2.8	7.0	.397	2.8	3.4	.836	1.2	4.6	5.7	2.6	1.0	0.6	2.0	2.5	17.7
3	Hedo Turkoglu	29	77	77	36.6	5.5	13.3	.413	1.7	4.9	.356	4.1	5.1	.807	0.6	4.7	5.3	4.9	0.8	0.2	2.6	2.8	16.8
4	Jameer Nelson	26	42	42	31.2	6.4	12.6	.503	2.0	4.3	.453	2.0	2.3	.887	0.5	3.0	3.5	5.4	1.2	0.1	2.0	2.9	16.7
5	Rafer Alston	32	29	28	29.5	4.2	10.3	.413	1.1	3.5	.317	2.4	3.4	.707	0.3	2.6	2.9	5.1	1.8	0.1	1.8	2.2	12.0
6	Mickael Pietrus	26	54	25	24.6	3.3	7.9	.413	1.5	4.1	.359	1.4	2.0	.709	0.8	2.4	3.3	1.2	0.6	0.4	1.0	2.3	9.4
7	Courtney Lee	23	77	42	25.2	3.2	7.0	.450	1.1	2.6	.404	1.0	1.2	.830	0.2	2.1	2.3	1.2	1.0	0.2	0.9	2.0	8.4
8	J.J. Redick	24	64	5	17.4	1.8	4.7	.391	1.0	2.8	.374	1.3	1.5	.871	0.1	1.6	1.7	1.1	0.3	0.0	0.8	1.1	6.0
9	Keith Bogans	28	36	15	21.9	1.8	4.9	.360	1.2	3.5	.333	0.6	0.7	.875	0.4	2.7	3.1	0.9	0.6	0.1	0.5	1.7	5.3
10	Anthony Johnson	34	80	12	18.5	1.9	4.8	.404	0.7	1.7	.391	0.8	1.0	.753	0.4	1.5	1.8	2.5	0.6	0.1	1.0	1.4	5.3
11	Tony Battie	32	77	3	15.6	2.1	4.2	.489	0.0	0.1	.222	0.7	1.1	.659	1.2	2.4	3.6	0.4	0.3	0.3	0.6	1.5	4.8
12	Marcin Gortat	24	63	3	12.6	1.7	3.0	.567	0.0	0.0	1.000	0.4	0.7	.578	1.5	3.0	4.5	0.2	0.3	0.8	0.4	1.8	3.8
13	Jeremy Richardson	24	12	0	7.8	1.2	4.1	.286	0.5	1.4	.353	0.3	0.5	.500	0.1	1.1	1.2	0.3	0.0	0.0	0.3	0.5	3.1
14	Brian Cook	28	21	0	7.0	1.1	2.9	.383	0.5	1.2	.440	0.2	0.3	.833	0.3	1.0	1.3	0.2	0.1	0.0	0.5	1.1	3.0
15	Tyronn Lue	31	14	0	9.2	1.2	3.1	.395	0.4	1.2	.353	0.1	0.2	.667	0.0	0.8	0.8	1.0	0.1	0.0	0.1	0.9	3.0
16

2012 Magic'i:

Rk	Player	Age	G	GS	MP	FG	FGA	FG%	3P	3PA	3P%	FT	FTA	FT%	ORB	DRB	TRB	AST	STL	BLK	TOV	PF	PTS
1	Dwight Howard	26	50	50	38.3	8.0	13.7	.582	0.0	0.1	.000	5.2	10.6	.488	3.7	11.0	14.7	1.9	1.5	2.2	3.2	2.9	21.1
2	Ryan Anderson	23	49	49	31.5	5.4	12.3	.440	2.9	7.0	.416	2.4	2.9	.857	3.6	4.1	7.6	0.9	0.9	0.4	0.9	2.3	16.2
3	Jason Richardson	31	39	39	28.8	4.4	10.6	.412	1.8	4.9	.368	0.8	1.5	.561	0.6	2.7	3.3	2.0	1.1	0.4	1.3	1.7	11.4
4	J.J. Redick	27	50	12	25.8	3.6	8.6	.424	1.7	3.8	.438	1.9	2.2	.898	0.3	1.9	2.2	2.5	0.3	0.1	1.0	1.5	10.9
5	Hedo Turkoglu	32	47	47	31.3	3.9	9.6	.404	1.7	4.9	.351	1.3	1.9	.697	0.5	3.3	3.8	4.7	0.8	0.4	2.7	2.7	10.8
6	Jameer Nelson	29	43	43	29.9	4.0	9.4	.432	1.3	3.5	.377	1.1	1.4	.797	0.4	2.5	2.9	5.4	0.7	0.1	2.2	2.2	10.5
7	Glen Davis	26	47	1	21.7	3.0	7.8	.386	0.0	0.2	.100	1.5	2.2	.692	1.3	3.3	4.6	0.7	0.5	0.3	1.2	1.7	7.6
8	Von Wafer	26	23	0	13.0	2.1	4.6	.457	0.4	1.2	.333	1.0	1.4	.727	0.1	1.0	1.0	0.6	0.2	0.1	1.0	0.9	5.6
9	Quentin Richardson	31	37	2	16.7	1.3	3.6	.371	0.8	2.3	.369	0.4	0.4	.938	0.2	2.0	2.2	0.8	0.5	0.1	0.5	1.4	3.9
10	Chris Duhon	29	50	7	19.8	1.4	3.3	.417	0.8	1.8	.422	0.3	0.4	.789	0.2	1.5	1.7	2.4	0.6	0.1	1.3	1.2	3.8
11	Earl Clark	24	31	0	9.1	0.8	2.3	.352	0.0	0.0		0.3	0.4	.667	0.7	1.4	2.1	0.3	0.2	0.5	0.6	1.3	1.9
12	Larry Hughes	33	9	0	12.7	0.6	2.4	.227	0.1	0.8	.143	0.1	0.2	.500	0.1	0.4	0.6	0.8	0.2	0.0	1.3	1.1	1.3
13	DeAndre Liggins	23	12	0	5.7	0.5	1.1	.462	0.0	0.3	.000	0.3	0.5	.667	0.3	0.4	0.7	0.3	0.4	0.0	0.4	0.2	1.3
14	Ishmael Smith	23	10	0	5.0	0.3	1.0	.300	0.0	0.2	.000	0.4	0.4	1.000	0.3	0.5	0.8	1.0	0.4	0.0	0.3	0.6	1.0
15	Daniel Orton	21	5	0	2.6	0.2	0.6	.333	0.0	0.2	.000	0.4	0.4	1.000	0.0	0.2	0.2	0.0	0.0	0.0	0.2	0.2	0.8
16	Justin Harper	22	8	0	2.4	0.0	0.5	.000	0.0	0.1	.000	0.0	0.0		0.0	0.3	0.3	0.1	0.0	0.1	0.3	0.1	0.0

Orlando Magic 2009'da lig şampiyonu Boston Celtics'in Cleveland Cavaliers'la beraber en büyük rakiplerinden biriyken, aradan geçen 3 yıldan sonra daha çok Atlanta Hawks görüntüsü aldı, sıradanlaştı. Chicago Bulls ve Miami Heat'i 2 gün arayla mağlup ettikten sonra, bir sonraki hafta aynı rakiplerine aciz bir şekilde yenilmesi takımdaki karakter kaymasının en güzel örneği. Veyahut yazıya girerken bahsettiğim maç olan Knicks maçında maç kafa kafaya giderken farkın bir anda 41'e çıkması pek olağan bir şey olmamakla birlikte onların çok kırılgan bir takım olduğunu da gözler önüne seriyor.

Madalyonun diğer tarafından bakarsak sezon başladığından beri takımın süperstarı ve takımın önemli bir parçasının gönderileceği konuşuluyordu. Bu şartlarda konsantrasyonu korumak çok kolay olmasa gerek. Yazı içerisinde azıcık geçirdiğim menejer Otis Smith ise takıma zarar vermemek adına ağzına kilit vurdu adeta. Bu süreci çok iyi yönetti, fakat Smith'in bu çabasının pek yerini bulmadığının en güzel kanıtı Hedo'nun gönderdi şu tweet oldu:

"Yeni kalktım, hala Orlando Magic oyuncusuyum çok şükür"

Sezonun bitimine yaklaşık bir ay kala Orlando Magic iddaalı bir takımdan çok sıradan bir play-off takımı havasında. Play-off eşleşmesinde karşılarına çıkabilecek takımlardan Boston Celtics ve Atlanta Hawks'a karşı bariz bir üstünlükleri olduğunu düşünmüyorum. Zaten aynı takım bu Hawks'a ilk turda elenmişti. Öte yandan merakla beklenen bir konu da bu sezon büyük çıkış yapan Ryan Anderson'ın performansını play-off sırasında nasıl devam ettireceği üzerine. Anderson, Magic'in en skorer 2.oyuncusu ve dış şutları sebebiyle rakiplerin kilidini açan adam adeta.

Bu sezonu bir kenara bırakıp, uzun vadede düşürnürsek takımın geleceğinde yakın zamanda yeniden yapılanma seçeneği çok bariz sırıtıyor. Ryan Anderson'ın biten kontratından daha fazla talep edecek olmasıyla beraber onu kaybetmeleri ihtimali çok yüksek. Maaş sınırlarında da herhangi bir boşluk olmaması bariz hamle şansını kısıtlıyor. Otis Smith'in yoktan var edebilen bir genel menejer olmadığını düşünürsek Dwight Howard'ı takımdan tutmaya ikna etmeleri gelecek sezon imkansıza benziyor.

***

Geceleri tırnak kesilmez demiş atalarımız, galiba bu yazı hafiften o tarafa kaydı. 05:08 oldu saat, geçen zaman içinde hep yazmadım elbette. Kız arkadaşımla muhabbet ettim, yemek sipariş ettim ve ayrıeten gece 3:30'da motorla siparişimi getiren elemanın suratındaki nefreti göre göre sırıttım ufaktan. Askerdeki kuzenim mesaj attı, anlamıyorum bok mu var bu saatte kalkıyorlar, galiba hiç anlamayacağım.